بعدها « 1 » . البهبهاني ، الدّمعة السّاكبة ، 4 / 330 / مثله الدّربنديّ ، أسرار الشّهادة ، / 370 [ عن شهاب الدّين العامليّ ] ورجع إلى أبيه وهو يقول : يا أبتاه ! هل شربة من الماء أتقوّى بها على أعداء اللَّه ورسوله صلى الله عليه وآله ؟ فقال له أبوه : صبراً يا بُنيّ حتّى تلقى جدّك ، فيسقيك شربة لا ظمأ بعدها . « 2 » الدّربنديّ ، أسرار الشّهادة ، / 370

--> ( 1 ) - [ أضاف في الأسرار : فعد بارك اللَّه فيك ] . ( 2 ) - اين وقت حدت حر 1 ، شدت عطش ، كثرت جراحت وثقل سلاح اورا عظيم‌آسيب‌كرد ونيرومندى اورا كاهش داد . علىاكبر از ميان سپاه اعدا عنان برتافت وصف بشكافت وبه حضرت پدر آمد وفرياد برداشت : يا أبة ! العطش قد قتلني وثقل الحديد أجهدني . فهل إلى شربة من ماء سبيل أتقوى بها على الأعداء ؟ عرض كرد : « اى پدر ! تشنگى مرا كشت وثقل سلاح مرا به تعبى عظيم افكند . آيا به شربتى آب دست توان يافت تا در مقاتلت اعدا قوتى به دست كنم ؟ » وخون از اندام مباركش مىپالود 2 وتنش از آهار 3 خون چنان مىنمود كه جلباب احمر 4 دربر كرده [ بود ] . حسين عليه السلام در أو نگريست وسخت بگريست . وقال : يا بنيّ ! يعزّ على محمّد وعلى عليّ بن أبي طالب وعليَّ أن تدعوهم فلا يجيبوك ، وتستغيث بهم فلا يغيثوك . يا بنيّ ! هات لسانك ! فمصّه . فرمود : « اى فرزند ! بر محمد وبر على وبر من عظيم گران مىآيد كه ايشان را دعوت كنى وأجابت نفرمايند واستغاثه كنى وأعانت ننمايند . » وزبان علىاكبر را در دهان مبارك گذاشت وبمكيد وخاتم خويش را بدو داد وفرمان كرد كه در دهان بگذارد . وقال : أمسكه في فيك وارجع إلى قتال عدوّك ، فإنّي أرجو أنّك لا تُمسي حتّى يسقيك جدّك بكأسه الأوفى شربة لا تظمأ بعدها أبداً . فرمود : « اى پسر ! اين خاتم را در دهان نگاه‌دار وبه جهاد دشمنان بازشتاب ؛ همانا روز را بيگاه نكرده باشى 5 كه جدت به شربتى تورا سقايت كند كه از آن پس هرگز تشنه نشوى . » 1 . حدت حر : شدت گرما . 2 . پالودن : صاف كردن وصاف شدن . مقصود اين است كه قطرات خون مانند قطرات آب از تنش كه مانند صافي ( آبكش ) سوراخ سوراخ شده بود ، مىريخت . 3 . آهار : آشى كه بر كاغذ وجامه مالند تا سبب تقويت آن گردد . 4 . جلباب : رولباسى ؛ احمر : سرخ . 5 . امروز شب نشده . سپهر ، ناسخ التواريخ سيدالشهدا عليه السلام ، 2 / 352 - 353 وبه حضرت پدر باز شد واز تشنگى خود باز گفت : « فقال له الحسين : صبراً يا بنيّ ، يسقيك جدّك بالكأس الأوفى . » امام حسين عليه السلام فرمود : « اى پسرك من ! بر تشنگى وتشنه كامى در اين روز واين روزگار شكيبا باش ! چه ، تورا جدت با كاسهء لبريز كه هرگز از آن پس تشنه نشوى ، سيراب مىكند . » وآن حضرت ديگرباره به ميدان تاخت وچندان نبرد آزمود كه چهل وچهار تن از آن مردم خبيث را به در كات جحيم مقيم ساخت . آن‌گاه خويشتن سلام‌اللَّه عليه گلگون كفن به جوار رحمت ورضوان حضرت ذىالمنن وكن 1 جست . 1 . وكن : قرار گرفتن ، نشستن . سپهر ، ناسخ التواريخ حضرت سجاد عليه السلام ، 2 / 119